تبلیغات
هواپیما - McDonnell Douglas MD-80/81/82/83/88


  • keery
  • McDonnell Douglas MD-80/81/82/83/88

     

     

    سری پرطرفدار 80-MD یک هواپیمای طویل شده و ارتقا یافته از هواپیمای قدیمی تر DC-9 است. نمونه اصلی MD-80 در سال 1975 مورد آزمایش قرار گرفت. هواپیمای مورد نظر یک DC-9 با موتورهای JT8D-200 بود که دارای اثر پذیری بیشتر و نسبت کنارگذر بالاتر بود. این هواپیما که DC-9-55 نامیده شده بود دستخوش تغییرات بیشتری نیز شد. به طوریکه با هدف رسیدن به میزان آلایندگی رده سه، این هواپیما به موتورهای JT8D-209 مجهز شد و بدنه اش به اندازه 3.86 متر از نمونه 50 کشیده تر شد. این طرح که سوپر 80 یا DC-9-80 نام داشت علاوه بر موارد فوق دارای دهانه بال گسترده تر و موارد بهبود یافته دیگری نیز بود. با مجموعه تغییرات داده شده و خوش بینی نسبت به موفقیت این طرح، سرانجام در اکتبر 1977 رسما طرح 80 پا به عرصه وجود گذاشت.

    این هواپیما دو سال بعد و در 18 اکتبر 1979 برای اولین بار پرواز کرد. سوییس ار اولین مشتری هواپیما بود که پس از دریافت گواهینامه صلاحیت پروازی، در سپتامبر 1980 اولین هواپیمایش را تحویل گرفت. در سال 1983 مکدانل داگلاس نام هواپیمای خود را از DC-9-80 به MD-80 تغییر داد. طرح 80-MD به یک مدل خاص تعلق ندارد و خود یک خانواده متشکل از چندین هواپیما را به وجود آورده است. مدل اولیه خانواده 80-MD هواپیمای 81-MD است که ظرفیت پذیرش مسافر آن حداکثر 172 نفر است. مدل دیگر 82-MD است که از موتورهای پرتوانتر JT8D-217 نیرو می گیرد. MD-83 هواپیمایی است که به کمک مخازن سوخت اظافی برد بیشتری دارد و به موتورهای قویتر JT8D-219 مجهز است. 88-MD مدل دیگری است که اولین پرواز خود را در سال 1987 انجام داد. این هواپیما از موتورهای 219-D8JT که در 83-MD به کار گرفته شده بود نیرو می گیرد. این هواپیما به عرشه پرواز الکترونیکی مجهز است و کابین داخلی آن نیز دوباره طراحی شده است. فروش اولیۀ سوپر 80 کند بود تا اینکه آمریکن ارلاینز 67 فروند از مدل 82-MD را با حق گزینش 100 فروند در اوایل سال 1984 سفارش داد. این سفارش آغاز موفقیت هواپیمای MD-80 بود. به طوریکه در مارس 1992، هزارمین MD-80 از خط تولید مکدانل داگلاس خارج شد. در سال 97 و به دنبال ادغام مکدانل داگلاس در بوئینگ، شرکت بوئینگ وضعیت فروش MD-80 را بررسی کرد و در سال 1997 اعلام کرد تولید این هواپیما را کاهش می دهد و فقط سفارشات موجود را تکمیل و تحویل خواهد داد. در آوریل 1998 شرکت TWA آمریکا 24 فروند MD-83 را سفارش داد که باعث باز بودن خط تولید تا ژانویه 2000 شد.

     

    موتور:

    دو موتور توربوفن پرات اند ویتنی JT8D-209 در MD-81
    سه موتور توربوفن پرات اند ویتنی JT8D-219 در MD-88
     
    بیشترین رانش موتور:

    با موتور JT8D-209: برابر با 82.3kN معادل 18,500lb 
    با موتور JT8D-219: برابر با 93.4kN معادل 21,000lb

    عملکرد:

    بیشترین سرعت: 925km/h
    سرعت کروز دوربرد: 813km/h
    برد:
    2,897km معادل 1,564nm با 155 مسافر در MD-81
    4,850km معادل 2,620nm با 155 مسافر در MD-88

    اوزان:

    وزن خالی عملیاتی:
    35,329kg معادل 77,888lb در MD-81
    35,369kg معادل 77,976lb در MD-88
    بیشترین وزن برخاستن:
    63,505kg معادل 140,000lb در MD-81
    67,810kg معادل 149,500lb در MD-88

    ابعاد:

    طول: 45.06m معادل 147ft
    ارتفاع: 9.02m معادل 29ft
    دهانه بال: 32.87m معادل 107ft
    مساحت بال: 112.3m² معادل 1,209sq ft

    گنجایش:

    خدمه پروازی: دو نفر در عرشه پرواز.
    مسافران:
    در آرایش تک کلاسه قادر به جا به جایی 172 سرنشین.
    در آرایش دو کلاسه قادر به جا به جایی 142 سرنشین.

    سفارش و تولید:

    از 1,191 هواپیمای ساخته شده خانواده MD-80 تعداد 1,116 فروند آن متعلق به مدل های MD-81/82/83/88  تولید شده است.